Tine IS over the ocean

nu al een maand terug in belgie!!

zot zot zot

nu al een maand en 2 dagen krista-katie-mom-dad niet meer gezien

nu al een maand terug in het slechte weer

nu al een maand terug fatsoenlijk aan het eten

nu al een maand terug in eigenlijk de echte wereld

nu al een maand wil ik zo graag aan het strand van cherrybeach of van newbuffalo beach of warren dunes beach of weet ik veel welk strand gaan ligge

nu al een maand kan ik terug feesten gelijk ne rockstar.. party like a rockstar

nu al een maand terug nederlands aant praten

nu al een maand...

ik ben terug!

this zot zot zot

this echt geweldig in belgie maar echt ik mis michigan ook wel ik geef dat eerlijk toe... en das soms ook moeilijk

zot zot zot

ik weet eigenlijk niet of iemand dit nog leest maar ale... owh well!

USA; all the way...

ik zag dat vandaag dus wel op een t-shirt staan en ik moest wel lichtjes lachen...

hoe hard ik hier toch al wel niet gewoon ben geworden aan het feit dat iedereen hier rondloopt met t-shirten met amerikaanse vlaggen en kleuren, dat t-shirt bracht me toch wel weer een grijns op mijn gezicht!

ik wou het eigenlijk voor laira kopen... als afscheidscadeau, omdat er toch wel een tikkeltje humor aanzit... maar wonder boven wonder was er dat t-shirt enkel in XL... dus jah das net wel wat te groot voor dat meiske... zij vertrekt morgen terug naar brazilie...

pff dat maakt mij zooo enorm triest e... kga die niet meer zien, toch niet in een hele lange tijd. En dat was nu echt eens mijne maat hier... wij verstonden elkaar, als enigsten uitwisselingsstudenten tussen al die amerikanen hier... hadden we soms wel eens nood aan elkaar om te praten en eens een grapke te maken over de amerikaanse cultuur en gewoon om heel veel fun samen te hebben

kheb dit jaar eigenlijk al heel veel mensen laten gaan... het begon met mijn familie en vrienden thuis in belgie... moeilijk afscheid!! Daarna hadden we bezoek van duitsers in onze school en ook bij mij thuis, twas maar voor een weekend, maar ik was toen echt wel jaloers dat die naar huis mochten en ik hier alleen achter bleef wat daar kon ik wel goed mee opschieten met die meiskes. Na die meiskes kwam Laura die hier voor een half jaar zou gaan blijven, maar jammergenoeg is die vroeg terug naar huis gekeerd, en man daar kwam ik ook zo goed mee overeen e!

Daarna kwamen er naar onze school weer 3 duitse meisjes voor een maand... en die zijn ondertussen ook al heel lang thuis... daar had ik ook al afscheid van moeten nemen

en dan morgen vertrekt hier 1 van mijn beste vriendinnen, en het afscheid is moeilijk natuurlijk.

FES forever!!!

achjah voor mij wordt het dan ook wel bijna tijd om te vertrekken... zondagochtend zal ik gedag zeggen tegen mijn gezin... pfff afscheid nemen, is echt niet 1 van mijn favoriete bezigheiden... het is allemaal zo triest en jah hoe moet ik het anders omschrijven

naast mijn gezin kan het nu ook elke keer de laatste keer zijn dat ik mijn vrienden zie... wat wel raar doet want ik heb daar dan toch ook een jaar mee opgetrokken! ik zeg altijd wel dat we elkaar nog wel zullen zien, maar dat is eigenlijk alleen maar om niet echt afscheid te nemen want ik weet echt niet of ik die nog ga zien of niet.

Achjah langs den anderen kant kijk ik er toch wel wat naar uit om naar huis te gaan... twordt toch wel tijd om nogeens int vlaams te klappen en fatsoenlijke chocolade te eten! Maar vooral om ons moeke, vake, koen en johan en al mijn vrienden terug te zien, want jullie hebben mij hier toch allemaal wel heel heel hard gesteund, ge weet dat misschien niet... maar al die mails en brieven die ik heb aangekregen die hebben mij echt gesteund, echt waar... dus bedankt daarvoor!!

alejah nog een week en ik ben thuis... minder zelfs... das zooo ZOT!!

ai ai dan begint het 'echte' leven weer... ik ben benieuwd wat dat allemaal gaat geven toch wel

beste... ik zie jullie allemaal HEEL graag!!

love, TINE xxx

Hier komt dan mijn Chicago-verhaal

om jullie dan toch goed geentertained te houden tijdens de pauzes van jullie examenblokperiode... succes trouwens allemaal... en stuur me een mailtje hoe het allemaal is gegaan e!!

Dus jah gisteren, vrijdag 8 juni... ben ik naar chicago gegaan... ZALIG!!!

Wel het tikkeltje rare is dus wel dat ik met mijn duitse leerkacht ben gegaan... maar this zo raar, de relatie tussen de leerkracht en mij en eigenlijk alle studenten is hier zo anders... veel meer vriendschappelijk enal... dus das wel plezant... en zij wou dus mij en Laira meenemen naar chicago...

dus namen we de trein naar chicago (hij had vertraging... owh well), en dan komen aan in het prachtige chicago... het weer is gewoon picobello... warm want ge kunt is short en topke rondlopen, maar helemaal niet heet, want ik was niet aant zweten of moest zeker niet elke 5 minuten ne liter water drinken, en dan was er ook nog een zacht briesje van de wind. hehe

oke we hebben dan eerst een klein ochtensnakje gegeten (ike donuts) bij dunkin donuts... hmmmm hmmm (jah nu moogt ge jaloers zijn, hihi) en dan begonnen we te winkelen e... shop till you drop... zou ik dan zeggen, maar ale ik kan eigenlijk niet teveel kopen want ik weet dat ik het ook allemaal nog naar huis moet nemen op 1 of andere manier... en jah ander verhaal die morgend voor dat ik naar het postkantoor ging wou ik mijn dozen gaan naart postkantoor brengen... man vielen die prijzen DIK tegen :s terwijl ze mij in een ander postkantoor hadden gezegt dat het veel goedkoper was... dus was ik verward, maar dan gaan we naar dat ander postkantoor maar eens gaan met mijn dozen want het was echt een HEEL groot verschil!!!

oke terug in chicago dan... we hebben gewinkeld en hebben ook zowat de speciale dingens van chicago gezien... man ik was zoooo enthousiast!

Tijdens de middag hebben we in het hard rock cafe van chicago gegeten... hmmm, en daarna gingen we nen wolkenkrabber binnen... normaal moet ge dus betalen om helemaal naar boven tegaan... maar mevrouw Vera (mijn duitste leerkracht) kent chicago wel wat en had dus een plan... we zouden gewoon een andere ingang nemen en doen alsof we naar het restaurant zouden gaan dat zich op de bovenste verdieping begeeft... dus we stappen de lift... beste mensen jullie weten niet hoe lang mijn hart wel niet heeft stilgestaan toen dat knopke naar het restaurant toch wel zei dat we 96 verdiepingen tegemoet moesten gaan... dus ik zat met een enorm klein hartje in die lift (ik heb het dus echt niet voor liften, om het wat zacht uittedrukken) maar ik verschoot heel hard, want we waren heel snel boven... man het was daar PRACHTIG!! echt waar... zo'n supermooi uitzicht over Chicago... dus we gingen daar niet eten want we hadden net gegeten in het hard rock cafe... dus gingen we naar de toiletten... man dat waren de mooiste toiletten die ik in mijn leven heb gezien EN er waren grote ramen daar in die badkamer dus hebben we heel veel foto's daar in het toilet genomen (wel beetje grappig), dan hebben we de lift naar beneden genomen en ik was dus zo slim om te timen hoe lang het ons duurde om 96 verdiepingen te doen, en mensen houdt u vast... we hebben dus 96 verdiepingen gedaan in 45 seconden.... das toch zot e... dat betekend dat we meer dan 2 verdiepingen per seconde hebben gedaan!! Maar begrijp me niet verkeerd e mensen ik was blij genoeg om uit die lift te zijn en er niet lang in te moeten zitten!!

hierna hebben we nog wat gewinkeld en man ik ben dus voor het eerst sinds zo'n 10 maanden ofzoiets nog eens in nen H&M geweest.... man ik wou daar al alles in kopen... maar ik heb dus niks gekocht, want ik weet dat ik het toch niet mee naar huis kan nemen en eens ik in belgie ben kan ik zoveel gaan H&M-shoppen als ik wil dus had ik daar even een wijze beslissingen genomen!!! (al zeg ik het zelf)

hierna hebben we een TAXI genomen terug naar het treinstation... en deze keer was de taxi wel geel... maar een heel afschuwelijk geel en dus in mijn ogen heb ik nog altijd geen yellow cab genomen omdat het zo'n vies geel was... owh well

we hebben misses vera millioen keer bedankt voor deze toffe dag... en dat ze dat met ons wou doen en al dien tralala... en jah het was waarschijnlijk de laatste keer dat we die zouden zien... met pijn in ons hart toch wel een beetje.

Oke dus laira bleef bij mij slapen en we waren alleen thuis... ons aant vervelen omdat we niks vonden tedoen (vanwege geen vervoer) en om 10 uur savonds belt misses vera mij thuis om te vragen of wij niet naar haar thuis wouden overkomen want haar man haar zoon was daar en blablabla... en jah wij wouden dat wel doen, we hadden niet echt iets beters te doen... dus wouden we echt wel... maar weer hadden we geen vervoer, jammer

nu 15 minuten later belt die ons terug en zegt die dat ze ons komt oppikken... die is toch zooo lief, dat raakt echt mijn hart dat mensen soms zoveel voor ons willen doen... dat doet me toch iets, oke genoeg sentimenteel na lang bellen en blabla stond mevrouw vera toch bij mij voor de deur... ze vroeg of ik mss nen korterer weg terug wist... en natuurlijk (dacht) ik dat ik het wist... maar uiteindelijk zijn we dan helemaal verkeerd gereden en kwamen we pas bij haar thuis om 12uur snacht aan ofzo... en hadden we dus een uur in de auto gezeten ipv 20 minuten

Het meest rare van heel die situatie is dat mevrouw vera met den directeur van onze school is getrouwd... dus kwamen wij gewoon bij den directeur op bezoek bij hem thuis... het was plezant en we hebben de nacht daar geslapen en sochtend heeft den directeur ontbijt voor mij gemaakt enal... man het was gewoon raar weet ge.

Maar allemaal wel plezant

oke ik ga nu stoppen, ik kan nog een hooters verhaal vertellen maar das wel korter maar kben niet meer in de goesting om dat allemaal te tippen

de groeten vanuit MICHIGAN!!!

xxxxxxxTINExxxxxx